از یک شاعر معروف چینی پرسیدند چگونه شعر میسراید. جواب داد: شعر چینی معمولا چهار مصرع دارد. نکتهی ابتکاری در مصرع یا سطر اول است. مصرع دوم ادامهی اولی ست. مصرع سوم متفاوت است و موضوع جدیدی را شروع میکند و در در مصرع چهارم آنچه در سه قسمت اول آمده جمع و جور میشود. برای مثال:
دو دختر یک بازرگان ابریشم ژاپنی در کیوتو زندگی میکنند
بزرگتر بیست ساله و دیگری هجده ساله
سرباز ممکن است با شمشیرش به قتل رساند
ولی این دختران مردها را با دیدگان خود میکشند
وبلاگ علی فرحبخش (موگِن) 