زندگی از نظرگاه بودا

مقصد، هرگز ناچیز نیست، گو این‌که راه، همیشه لذت‌بخش‌تر است. ملامت، به کدورت می‌انجامد، و همه‌ی موجودات، این حق را دارند که به نیک‌بختی و صلح دست یابند؛ بگذار فریاد بزنم که ای موجودات عالم، تا می‌توانید، شاد باشید.

جهان، زمین خاک‌آلود و پر گرد و غباری‌ست که توانا و ناتوان، پیر و جوان، کوتاه و بلند، و استوار و سست، فرصت زندگی در آن را دارند.

نه می‌توان پنهانی زندگی کرد و نه می‌توان زندگی را در برابر نظر مردمان ادامه داد؛ گاهی نزدیک و گاهی دور، خردمندانه بیندیش! ای جهانیان، شاد زندگی کنید.

دشنام مده، از ناسزاگویی بپرهیز و زبانت را چونان گل سرخی، پنهان در گلخانه‌ی دهان، پوشیده بدار و بگذار تنها عطرش پراکنده گردد. هیچ موجودی را خوار مدار و بدان، این جهان می‌تواند مرتعی باشد سرسبز و رنگارنگ از گل‌های دوستی، محبت، عشق و احترام.

بخش‌هایی از متون مقدس بودایی، سوترای مهر