با سیاست‌هایی که دولت چین در قبال تبت پیش گرفته، شاید این تصاویر در آینده‌ای نه چندان دور، به خاطره تبدیل بشن و فرهنگ و دین تبتی رو شاید دیگه بشه فقط توی کتاب‌ها یاد کرد.

در هر حال این‌ها تصاویری هستن از تبت، سرزمین بکری که داره با سیاست‌های دولت کمونیست چین، سنت‌ها و  بنیان‌های فرهنگی – مذهبی خودشو از دست میده؛ هر چند هنوز هم مقاومت‌هایی از طرف تبتی‌ها داره انجام میشه و خیلی‌ها امیدوارن که دولت مرکزی چین، دست از سر این سرزمین آزاد برداره.

(برای دیدن تصویر در اندازه‌ی واقعی، لطفا روی تصویر کلیک کنید.)

علاقه‌ی من به «در»، خصوصا درهای قدیمی، به اندازه‌ی فامیل دور نیست، اما به اندازه‌ای هست که همیشه با دیدن یه در قدیمی، میخکوب میشم. نمی‌دونم چرا و به چه علت، در هر حال هر جا که یه در قدیمی باشه، چه ایرانی و چه غیر ایرانی، میخکوب میشم و نگاه می‌کنم.

چند سال پیش با موبایل عکس می‌گرفتم. توی یکی از سفرهام به کاشان که نصف روز بیشتر طول نکشید، یکی از دوستان به نام مهدی که بسیار به من لطف داشت و به من کمک‌های زیادی کرده بود، من رو به دیدن بافت‌های قدیمی کاشان و همین‌طور باغ فین برد.

با دیدن درها، ناخودآگاه می‌ایستادم و عکس‌های کاملا غیر حرفه‌ای می‌گرفتم. طبق معمول، روی خیلی از درهای چوبی قدیمی، یادگاری نوشته بودن و با چاقو کنده‌کاری شده بود. اینم یه قسمتی هست از «هنر نزد ایرانیان است و بس».

درهای قدیمی، خاطرات زیادی رو به همراه دارن و از روی اون‌ها میشه به نوع فرهنگ، مذهب و بافت جامعه‌های قدیمی نگاهی انداخت. اصلا دنیا بدون در نمیشه!

اینم چند تا عکس از درهای قدیمی کاشان که دیدم و خوشبختانه روش خیلی یادگاری ننوشته بودن….