ذن، رنج است، ذن، در رنج غوطه‌ور است. انسان امروز می‌خواهد از درد و رنج بگریزد و این موجب ضعف و بی‌دفاعی او می‌شود. او دیگر در مقابل استرس‌های زندگیِ جدیدِ امروز، قدرت دفاعی ندارد. ذن نه به گریز از برابر دشواری‌ها توصیه می‌کند و نه توصیه به جستجوی شرایط دشوار.

ذن، بازگشت به شرایط طبیعیِ وجود است برای جسم و روح. هدف، بالا بردن انرژی، به‌دست آوردن هشیاری و رفتار صحیح است تا هر چیز در جای مناسب خود قرار گیرد، در جایی که بدون مبالغه‌های تخیل باید باشد.

یاد‌آوری معادله‌ی حیات و مرگ، دائما در ذن حضور دارد. این یادآوری، نیروی جسمانی و اخلاقی زیادی را در زندگی روزمره ایجاد می‌کند. 

 استاد تایزن دشی‌مارو